13 Nisan 2010 Salı

Zeynep... Güzel kızım...
10,5 aylık oldu bebeğim, bakıcı arıyorum. Teyzemiz ayrılacak, şimdiye kadar da 5-6 kişiyi gördük ama bir türlü seçim yapamadık.
Zor kararmış vesselam...
Artık uykularımız düzene girsin diye düşünürken, burun tıkanıklığı çıktı. Burnu tıkanıyor geceleri kuzumun, saat başı uyanıyoruz o zaman. Buhar makinesi de aldık ama fayda etmiyor galiba, serum fizyolojik damlatıyorum, o zaman da sanki etinden et kopmuş gibi ağlıyor. Ah anne olmak böyle işte, içinden birşeyler çekip çıkarıyorlar sanki.10 kg oldu, boyu da 74 cm idi en son. Emzirmeye devam, belki de emdiği için yemek yerken problem yaşıyoruz. Özellikle bende iken, başını sürekli sağa sala sallıyor, istemiyor yemek. Altını değiştirirken savaş halindeyiz, bezini bağladığımda zafer kazanmış gibi hissediyorum. Bir sonraki çişe kadar dinlenme süresi veriyorum kendime:)  Artık sıralıyor, emekliyor, uzaktan kumandalı araba aldık peşinden gitsin diye. Dedesi ve babası Zeynep uyuyunca oynuyor.
Gülümsemesi dünyaya bedel, ben uzaktayım çalışıyorum diye kapris mi yapıyor acaba?
Bu hırçınlığın sebebi bu mu? Dün öğlene kadar evdeydim, arada çarşıya gidip gelmelerimin dışında. Teyzesi ile bir güzel oynadı, mamasını yedi, altı değiştirirken oyun oynadı. Acaba ben anlamıyor muyum kızımın dilinden?
Oyyy oyyyyy.....

Hiç yorum yok: