17 Temmuz 2009 Cuma

kızım iki aylığa yakın...

sanki küsmüş gibi...
yazamadım...
ne yaşadığımı anlamaya çalışırken, miniğim hayata alışmaya çalışırken, başka bir şeyle ilgilenmek aklıma bile gelmedi.
şimdi miniğim yanıbaşımda uyuyor, birazdan uyanır... kendisinden bahsettiğimi hissedip, 53 gün oldu kucağıma geleli, kolyem oldu boynuma, ayrılmaz ikili.
babası ve beni çok mutlu etti, gün geçtikçe anlıyoruz bir bebek nasıl değiştirir bünyeyi.
ama zormuş, hele de ilk günler... bir ben bırakıyorsun geride, bize koşuyorsun çığlıklarla. gözyaşı aktığında yüreğin akıyor, bir gülümseme ancak bu kadar mutlu ediyor.
kızım gülümsüyor, hem de cilveli, tek omzunu kaldırarak.
uykusu, sindirimi, hapşırıkları, gözündeki enfeksiyon, herbiri konuşma konularımız artık... bu dönemlerde eğitimi ile ilgili okumam gereken güzel kitaplar varsa tavsiyelerinizi beklerim. lohusalığın ilk dönemlerinde "Eyvah! Anne oldum." isimli bir kitap getirdi Esra Teyzemiz, iyi geldi. bir tek ben değilmişim diyerek mutlu oldum...
uzun uzun yazabilirim aslında lohusalıkla ilgili, ama bileklerimden rahatsızım. doktor emziren kadın hastalığı dedi, umarım en kısa sürede iyileşir, bebeğimi kucaklarken zorlanıyorum çünkü.
bu arada, Kızımla İzmir, İst ve Ank ziyaretlerimizi gerçekleştirdik..
Annelik değiştirir mi insanı, bakalım değiştirecek mi beni?

Hiç yorum yok: