29 Ocak 2009 Perşembe

Ortalardayız


Artık uykularımın düzeni bozuldu. Midem dolu iken uyuyamıyorum, midem boşken de uyuyamıyorum. Su içince midem yanıyor ama yarım saatte bir susuyorum. :)

Zaten çok fazla yiyemiyorum, o yüzden kilo kontrolüm bugünlerde normal. 23. haftanın içindeyim, günler inanılmaz çabuk geçiyor. Nasıl geçecek dediğim 9 ayın yarısı geçmiş bile.

Bugün biletimize para çıkacak, ama akşam üzerini beklememiz gerek. Secret yapıyorum, ya tutarsa??? Hımm tutarsa demeyeceğiz, tutacak diyeceğiz, tamam ne alayım sana miniğim o zaman? Ama herşeyin hayırlısı olsunnnnnnn on kere, yüz kere, bin kere...
Dün dişlerim için kontrole gittim, gebelik sürecinde dişler hassaslaştığı için mutlaka kontrol olmak gerekiyormuş. Liseden bir arkadaşım muayene etti ve diş taşlarımı temizledi. Biraz iç gıcıklayıcı bir durum, herkesin dişlerine çok dikkat etmesi gerek. Çünkü gerçekten muayenesi de tedavisi de zor bir süreç. Hele de diş etlerine kayıyorsa mevzuu...
Baban -artık dün- Ankara'ya gidip geldi, hava müthiş yağmurluydu. Ama herşeye rağmen biz yine de yürüyüşümüzü gerçekleştirdik. Oksijen almak, yürüyüş yapmak en çok aşerdiğim şeyler, zaten hareket etmezsem, uykum kesinlikle gelmiyor. Dün sana "Dünya Masalları" isimli bir kitap aldım, hatta okumaya başladım. Umarım hoşuna gidiyordur. Bu arada "Doğmamış Çocuğun Gizli Yaşamı" isimli bir kitap önerdi doktorumuz. Ona da başladım, senin karnımda iken hissetme ihtimalin ne kadar yüksekmiş, uzun zamandır şaşırmıyordum ama bu kitabı okurken gerçekten şaşırıyorum. Bu arada bir de Orhan Pamuk'un "Masumiyet Müzesi"ni bitireceğim.
Yavaş yavaş senin için hazırlık yapma telaşı sardı içimi, tabii bir yandan da korku ya yetiştiremezsem, ya olmazsa... Sen bizim dünyamızın biriciği olacaksın ve herşeyin çok güzel olsun istiyorum. Bir prenses gibi rahat ve huzurlu bir odan olsun, hem müziğimizi dinleyelim, hem masallarımızı okuyalım. Ama senin de işin zor olacak miniğim, çünkü mükemmeliyetçi bir annen var. Hani ya beyaz ya siyah olacak diyenlerden. Grileri de keşfetmek lazım nakaratı ile büyüyenlerden. Benim kadar baban da heyecanlı. Ben istedikçe ya da şu lazım bu lazım dedikçe heyecanlanıyor ( ya da tansiyonu çıkıyor ) tam anlamış değilim:D Ama sen herşeyin güzelini hissettireceksin bize, değersin miniğim..

Ama emin ol baban gerçekten sabırlı bir eş. Bugünlerde biraz yorgun, çünkü bizim için çok çalışıyor. Ben tatil yapıyorum, kursumuz sömestr tatilinde. En son çoraptan kukla yaptık, bir ara fotoğrafını çekip koyacağım. Gerçi tatilde değilken de haftada 3 gün ile çok da yorulmuyordum
Zaten öğrenirken insan yorulur mu hiç? Bu arada seni de teşvik ediyorum içten içe. :)

Logo babanın takımının logosu, biraz iyi hissettirelim babanı da, bize istediğimiz şeyleri alsın...

Gece yarısını geçti, sıkıntım geçsin diye çamaşır astım... Tatlı rüyalar miniğim.

Hiç yorum yok: