17 Aralık 2008 Çarşamba

aralık ortası


"Kıyıp da kullanamadığım günlük. Sana saklasam, sen oraya sana yapılan süprizleri yazsan,sen hep mutluluklarını saklasan... Sen sevgimizin en doğal hallerini biriktirip dünyaya hep sevgiyle baksan..."
(Dayın gönderdi bu güzel günlüğü)


Cinsiyetini öğrendik...

Umarım hayatın bütün güzelliklerini görebilen güzel gözlerin, pembe pespembe görünen bir dünyan olur miniciğim... Gücün yüreğinin derinliklerinden gelir ve kimsenin seni üzmesine izin vermezsin.

İçimizdeki hisler zaten kız olacağın yönündeydi, ama emin ol en önemlisi sağlıklı olman.

Bu süreç boyunca huzurlu ve sakin olman. Anne olmak neden zor biliyor musun miniciğim?
Seni taşımak, senin yarattığın değişikliklere uyum sağlamak vb bütün bunlar değil. Anneliğin asıl zor yanı, seni mutsuz etme olasılıklarını düşünmek... Seni içimdeyken sürekli huzurlu bir ortamda bulunman benim en büyük sorumluluğum, onun dışında yorgunlukmuş, uykuymuş, unutkanlıkmış, çatlakmış... Hepsi komik geliyor, annelik zor ya seni mutlu edemezsem? Ya seni huzursuz edersem miniciğim?

Bir insanın sorumluluğunu almak, doyurmak, giydirmek, korumak, kollamak... Bütün bunlar zaten olan hayatın içindeki doğallıklar.
Yüreğinin acıması, yalnızlık hissi ve korku... İşte bu duygularını yaşarken senin annen olarak durmam gerektiği yerde dururum umarım.
Yeni yıla az kaldı, yeni yıl fikrini hep çok sevmişimdir, her sene de yılbaşı ağacı süslemek istemişimdir ama sonra da vazgeçmişimdir. Yeni yıl umut demek, süs püs kırmızı yenilik sevgi süpriz.... Umarım 2009 yılı herkes için güzel bir yıl olur, 2009 da sen geleceksin, umarım geldiğinde mutlu olur ev sahiplerini seversin... Hem de çok seversin!


Hiç yorum yok: