12 Şubat 2009 Perşembe

Uykudan önce...


geçmişin içinde bir yerde
cesaret vardı, biraz kör biraz sağır
şimdi gözlerimin derinliğinde
korku var, biraz deli
hatta "biraz" az kalır...

geçmişin tam ortasında
çekip gitmek vardı bir kolay,
dünyayı döndürmek vardı parmak ucunda
bin akıla bedel akılla
şimdi kenarda köşede kalmış
uzaklaşma isteği bile
günah, hem nasıl kocaman...

geçmiş iyi ki de geçmiş dedim bugün
sevdiğim adam ve karnımda bebeğim...
adamım araba kullanırken artık tedirgin
ben üşüttüm diye vicdan azabındayım, hem de ne derin
aile olmak kişi sayısını arttırmaktan öte
bir telaş işte,
düşünmek, iç acıması, merak,
bencillik nasıl da gidiyor arkasına bakmadan,
göbeğim gibi giderek büyüyen sevgim...
demişim ki yıllar önce
-kendim için-
"ruhum çok yorgun, bitkin, gergin
ancak anne olursam geri gelecekmiş yüreğim..."
bilmişim

Hoşgeldin...

2 yorum:

Ghostizlem dedi ki...

ama beni ağlattın yine...
bu kadar güzel yazmak zorunda mısın?
Güzel arkadaşımın içinde büyüyen mucize, annen böle harika bi kadın işte.
sizi seviyorum... seni bende merakla bekliyorum küçük mucize...

bircanbircandaha dedi ki...

Annesi sadece güzel arkadaşlar edinmiş miniğin, böyle zamanlarda güzel şeyler söylesinler de o iyi yürekli insanlar, içi açılsın annenin diye...